Σεμινάριο για την Ασφάλεια
Για την επανεκκίνηση της οικονομίας
Για καινοτόμες ιδέες
Για την ανάπτυξη


Του Νίκου Παπαδάκου*

Ο Πλάτωνας στο έργο του "Τίμαιος" μεταφέρει διά στόματος Κριτία έναν διάλογο του Σόλωνα με τους ιερείς: "Ένας εκ των ιερέων ανέφερε στον Σόλωνα: Εσείς οι Έλληνες είστε αιώνια παιδιά· Έλλην γέρος δεν υπάρχει. Όταν το άκουσε αυτό ο Σόλων, ρώτησε: Πώς; Τι εννοείς μ' αυτό; Ο ιερέας απάντησε: Όλοι είστε νέοι στην ψυχή, γιατί δεν έχετε μέσα σ' αυτήν καμία παλιά αντίληψη, που να προέρχεται από αρχαία παράδοση, ούτε καμία γνώση που να γέρασε με τον καιρό".

Οι αρχαίοι Έλληνες δημιούργησαν ένα σύστημα αξιών που επέτρεπε στον κάθε ένα να παράγει αβίαστα και ελεύθερα τις ιδέες του. Δεν υπήρχαν προδιαγεγραμμένοι κανόνες αξιολόγησης του βάθους της σκέψης των ανθρώπων με κανόνες αυτοπεριορισμού της έκφρασης προερχόμενους από θρησκείες, συμφέροντα και μηχανισμούς ελέγχου της εξουσίας. Ο φόβος του καινοτόμου δεν διακατείχε τις συνειδήσεις των κρατούντων και οι μηχανισμοί καταστολής νέων ιδεών δεν εφαρμόζονταν ούτε στα πλέον τυραννικά καθεστώτα.

Στις μέρες μας η αποστολή του εκπαιδευτικού δοκιμάζεται από αντίξοες οικονομικές συνθήκες. Σίγουρα η δύναμη που χρειάζεται να καταβληθεί είναι μεγάλη και διαρκής. Η χώρα, η οποία δυστυχώς βρίσκεται στο χαμηλότερο οικονομικό, κοινωνικό και πολιτιστικό επίπεδο, εάν επιθυμεί να επανέλθει στην πρόοδο, οφείλει να στοχεύσει στην αναγέννηση της παιδείας μέσα από καινοτόμες αναπτυξιακές ενέργειες.

Για να γίνει μια αλλαγή χρειάζονται συγκρούσεις με τις δυνάμεις που θέλουν να το διατηρήσουν ως έχει. Κυρίως όμως χρειάζονται τομές στην καρδιά του συστήματος. Τομές που ίσως χρειαστεί να εισαχθούν αρχικά σαν «καινά δαιμόνια», ακόμη και αν αυτός που τα προτείνει αντιμετωπίσει δυσκολίες.

Για παράδειγμα η ανάπτυξη πραγματικά αυτοδιοικούμενων φορέων της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, οι οποίοι θα χαρακτηρίζονται από την ποιότητα των λειτουργιών τους, η θεσμοθετημένη λειτουργία των σχολείων της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης προς την κατεύθυνση της παραγωγής κοινωνικά, πολιτικά και πολιτιστικά συνειδητοποιημένων ανθρώπων, οι σύγχρονες αξιοκρατικές μέθοδοι ανέλιξης των εκπαιδευτικών, ίσως να μπορούν να συμπεριληφθούν στα «καινά δαιμόνια» του σήμερα...

* Αναδημοσίευση από την "Αυγή"