Πρότυπο εκπαιδευτικό παραγωγικό χωριό από το Δ.Ε.Κ.Α

Το Δίκτυο Επιχειρηματικότητας Καινοτομίας και Ανάπτυξης [ ... ]

Ειδήσεις
Με μεγάλη επιτυχία γιορτάστηκαν τα γενέθλια του Δ.Ε.Κ.Α

Το Δίκτυο Επιχειρηματικότητας Καινοτομίας και Ανάπτυξης [ ... ]

Ειδήσεις
Ένας χρόνος με το Δ.ΕΚ.Α. Ημερίδα για τον σχεδιασμό και την χρηματοδότηση υγιών αναπτυξιακών σχεδίων

  Στην προσπάθεια του να συνεισφέρει με όλες του τις δυνάμεις [ ... ]

Ειδήσεις
Εκδήλωση του Δ.Ε.Κ.Α για την ανάπτυξη και την καινοτομία

Εκδήλωση για την συμπλήρωση ενός χρόνου λειτουργίας του [ ... ]

Ειδήσεις
Ασφαλιστικό: Μια Απλή Μεταβατική Λύση

                              

Το μεγαλύτερο πρόβλημα [ ... ]

Ειδήσεις
Πρώτη στην αύξηση φόρων η Ελλάδα την τελευταία οκταετία σύμφωνα με τον ΟΟΣΑ

 

 

Το φορολογικό βάρος στην Ελλάδα αυξήθηκε το 2014 κατά [ ... ]

Ειδήσεις
Σύντομα αναμένεται συμφωνία μεταξύ Ελλάδας και Ε.Εγια τη δεύτερη λίστα προαπαιτούμενων

    Τη βεβαιότητά του ότι αν συνεχιστεί η υφιστάμενη καλή [ ... ]

Ειδήσεις
Δύο νέα  προγράμματα του ΟΑΕΔ ξεκινούν άμεσα

  Βγήκε η προκήρυξη του ΟΑΕΔ για δύο νέα προγράμματα

Ο Οργανισμός [ ... ]

Ειδήσεις
Διαγωνισμός νεοφυών επιχειρήσεων με ευκαιρίες για τους νικητές

    Η Επιτροπή Νεανικής Επιχειρηματικότητας του Δικτύου [ ... ]

Ειδήσεις
Μυστικό έγγραφο επιβεβαιώνει την σύσταση και εδραίωση του ISIS

 

 

του Πάνου Παναγιώτου

Ποιοι, πότε και πού ίδρυσαν τον [ ... ]

Ειδήσεις
G20: Υιοθέτησαν το σχέδιο κατά της φοροαποφυγής των πολυεθνικών

    Οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων (φώτο) της Ομάδας των [ ... ]

Ειδήσεις
Μουζάλας: Οποιαδήποτε χερσαία επέμβαση θα αυξήσει τους πρόσφυγες

 

 

"Δεν υπάρχει κίνδυνος να κατηγορηθεί η Αθήνα από τη στιγμή [ ... ]

Ειδήσεις
Άλλα άρθρα

 

Η Ιστορία διδάσκει όσους έχουν την διάθεση να διδαχθούν από αυτήν.

(οι θεατές των λόγων είναι ακροατές των έργων)

του Νίκου Παπαδάκου

Υπάρχουν τριών ειδών άνθρωποι. Αυτοί που κερδίζουν, αυτοί που χάνουν και αυτοί που καθορίζουν ποιοί κερδίζουν και ποιοί χανουν.

Το έπος του ελληνικού σχέδιου διάσωσης θυμίζει μια ιστορία από την αρχαιότητα που αναφέρεται σε μια σειρά από συζητήσεις (ή κατ΄ευφημισμόν διαπραγματεύσεις) μεταξύ εκπροσώπων ενός ισχυρού κράτους (οι οποίοι είχαν πάντοτε σαν στόχο τους την εξασφάλιση της ηγεμονίας τους και την αποτροπή των υποταγμένων κρατών-μελών από σκέψεις για μελλοντικές εξεγέρσεις) και τους αντιπροσώπους ενός από τα ενοχλητικά για αυτούς ασθενέστερα κράτη το οποίο καλείται να δεχτεί την συμμετοχή του στην συμμαχία του ισχυρού.

Σε αυτό το αδύναμο κράτος προσφέρεται (από τους ισχυρούς) μία επιλογή μεταξύ της ολικής καταστροφής ή της αποδοχής των απαιτήσεων (πακέτου μέτρων θα το λέγαμε σήμερα) του ισχυρότερου κράτους, δηλαδή την πληρωμή του αποφασισμένου από τους ισχυρούς τιμήματος (αφιερώματος όπως το ονόμαζαν τότε) και την απώλεια της (εθνικής) κυριαρχίας.

Οι εκπρόσωποι της αδύναμης πολιτείας επικαλούνται, γραφικές για τους ισχυρούς, έννοιες όπως δικαιοσύνη και ελευθερία και παραθέτουν επιχειρήματα ενάντια στην ατομική και οικονομική υποδούλωση αλλά όλα αυτά τα λεγόμενα τους έρχονται να συγκρουστούν με τις σκληρές αλήθειες της ρεαλιστικής πολιτικής (όπως ονομάζεται στις μέρες μας) του ισχυρού:

" Οι συζητήσεις για δικαιοσύνη έχουν νόημα μόνο όταν γίνονται μεταξύ εκείνων με ίση δύναμη για την επιβολή της", και ότι το μοναδικό σχετικό με την περίπτωσή του αδυνάτου ζήτημα είναι το " εάν η αυτο-συντήρηση του αντέχει απέναντι σε εκείνους που είναι κατά πολύ ισχυρότεροι του".

Παρ΄όλα αυτά, με την ελπίδα ότι ίσως με κάποιον τρόπο θα επιτύχουν την διατήρηση της ανεξαρτησίας τους, τα μέλη της ασθενέστερης αντιπροσωπείας απορρίπτουν την προσφορά στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων και στην συνέχεια τους απομένει η υποδούλωση, σαν μια και μόνη προοπτική, με άμεση συνέπεια οι άνδρες να σκοτωθούν, τα παιδιά και οι γυναίκες να σκλαβωθούν και η γη και τα υπάρχοντά τους να απαλλοτριωθούν.

Αυτή είναι μια ιστορική διαπραγμάτευση όπως γράφτηκε και μεταφέρθηκε από τον Θουκυδίδη και αναφέρεται στην καταστροφή της Μήλου από την παντοδύναμη Αθηναϊκή συμμαχία το 416-415 π.Χ.

Παρόλο που κάθε συσχετισμός αυτών των γεγονότων με τα όσα συμβαίνουν στις μέρες μας θα πρέπει να γίνει με πολύ προσοχή ( ποιός άλλωστε θα μπορούσε ποτέ να φανταστεί ότι μια σύγχρονη Ευρωπαϊκή υπερδύναμη θα επεδίωκε ποτέ να επιβάλλει μια συλλογική τιμωρία πάνω σε μια αδύναμη συντροφική χώρα) ένα πράγμα πρέπει να επισημανθεί με την όση σημασία μπορεί να έχει.

Εκείνη η Αθηναϊκή συμμαχία επέζησε για μόλις λίγο πάνω από μία δεκαετία από την ολική καταστροφή της Μήλου

The Greek bailout saga reminds me of a story from antiquity about discussions (or, euphemistically, negotiations) between representatives of a powerful state, aiming to secure its empire and deter subjugated member-states from future rebellion, and a pesky weaker state, which is offered the choice between total destruction and the acceptance of the stronger state’s demands, viz payment of tribute and loss of sovereignty. The weaker state’s representatives invoke quaint notions such as justice and freedom in their arguments against personal and financial enslavement, but this is met with a lecture on the harsh truths of realpolitik (as we might call it): that questions of justice are only relevant “between those with an equal power to enforce it”, and that the sole question of relevance is “one of self-preservation – that is, not resisting those who are far stronger than you”. In the hope that they might somehow preserve their independence, the weaker state declines the offer then on the table, that of enslavement, only to be faced with no choice at all: their adult males are killed, their women and children enslaved, and their land and property expropriated.

Such was the story told by Thucydides of the treatment of Melos by the imperial state of Athens in 416-15BC. While any parallels with current events must be drawn with caution (who could imagine that a modern European nation would impose collective punishment on its weaker brethren?), it is perhaps worth mentioning as a footnote that the Athenian empire was only to survive its destruction of Melos for little over a decade.