Πρότυπο εκπαιδευτικό παραγωγικό χωριό από το Δ.Ε.Κ.Α

Το Δίκτυο Επιχειρηματικότητας Καινοτομίας και Ανάπτυξης [ ... ]

Ειδήσεις
Με μεγάλη επιτυχία γιορτάστηκαν τα γενέθλια του Δ.Ε.Κ.Α

Το Δίκτυο Επιχειρηματικότητας Καινοτομίας και Ανάπτυξης [ ... ]

Ειδήσεις
Ένας χρόνος με το Δ.ΕΚ.Α. Ημερίδα για τον σχεδιασμό και την χρηματοδότηση υγιών αναπτυξιακών σχεδίων

  Στην προσπάθεια του να συνεισφέρει με όλες του τις δυνάμεις [ ... ]

Ειδήσεις
Εκδήλωση του Δ.Ε.Κ.Α για την ανάπτυξη και την καινοτομία

Εκδήλωση για την συμπλήρωση ενός χρόνου λειτουργίας του [ ... ]

Ειδήσεις
Ασφαλιστικό: Μια Απλή Μεταβατική Λύση

                              

Το μεγαλύτερο πρόβλημα [ ... ]

Ειδήσεις
Πρώτη στην αύξηση φόρων η Ελλάδα την τελευταία οκταετία σύμφωνα με τον ΟΟΣΑ

 

 

Το φορολογικό βάρος στην Ελλάδα αυξήθηκε το 2014 κατά [ ... ]

Ειδήσεις
Σύντομα αναμένεται συμφωνία μεταξύ Ελλάδας και Ε.Εγια τη δεύτερη λίστα προαπαιτούμενων

    Τη βεβαιότητά του ότι αν συνεχιστεί η υφιστάμενη καλή [ ... ]

Ειδήσεις
Δύο νέα  προγράμματα του ΟΑΕΔ ξεκινούν άμεσα

  Βγήκε η προκήρυξη του ΟΑΕΔ για δύο νέα προγράμματα

Ο Οργανισμός [ ... ]

Ειδήσεις
Διαγωνισμός νεοφυών επιχειρήσεων με ευκαιρίες για τους νικητές

    Η Επιτροπή Νεανικής Επιχειρηματικότητας του Δικτύου [ ... ]

Ειδήσεις
Μυστικό έγγραφο επιβεβαιώνει την σύσταση και εδραίωση του ISIS

 

 

του Πάνου Παναγιώτου

Ποιοι, πότε και πού ίδρυσαν τον [ ... ]

Ειδήσεις
G20: Υιοθέτησαν το σχέδιο κατά της φοροαποφυγής των πολυεθνικών

    Οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων (φώτο) της Ομάδας των [ ... ]

Ειδήσεις
Μουζάλας: Οποιαδήποτε χερσαία επέμβαση θα αυξήσει τους πρόσφυγες

 

 

"Δεν υπάρχει κίνδυνος να κατηγορηθεί η Αθήνα από τη στιγμή [ ... ]

Ειδήσεις
Άλλα άρθρα

του Νίκου Παπαδάκου

 

" Θεέ μου κάνε τους  εχθρούς μου γελοίους".

Ο πρωθυπουργός της Ελλάδας έκανε μία και μόνη προσευχή. Και ο Θεός τον εισάκουσε όπως είχε κάνει και με τον Βολταίρο τετρακόσια χρόνια πριν.

Όλες αυτές τις λίγες μέρες που πέρασαν ανάμεσα στην αιφνιδιαστική (αλλά όχι απρόσμενη) προκήρυξη του δημοψηφίσματος και την διεξαγωγή του, είχα και γω, όπως και οι περισσότεροι συμπατριώτες μας, την ατυχία (ίσως και τον μαζοχισμό) να παρακολουθήσω μία σειρά από ντιμπέιτ και αναλύσεις σχετικές με το ΝΑΙ ή το ΟΧΙ, την τρόϊκα ή τους θεσμούς, τις ευθύνες ή τα επιτεύγματα των πολιτικών μας.

Γενικότερα έγινα παθητικός συνένοχος (κάτι σαν τον παθητικό καπνιστή) στην νομιμοποίηση των διαδικασιών επαναφοράς στη ζωή μας όλως εκείνων των κακέκτυπων του παρελθόντος που οδήγησαν τα βασικά μεγάλα κόμματα (που διοίκησαν τουλάχιστον τα τελευταία 50 χρόνια την χώρα) σε απαξίωση και μαρασμό.

Αστεία απομεινάρια μίας εποχής που πέρασε, ευτυχώς ανεπιστρεπτί,  παρέλασαν από τις τηλεοράσεις μας, δοκιμάζοντας για ακόμη μια φορά τα όρια της αντοχής μας στην ανικανότητα τους, στην αλαζονεία του κάθε στερούμενου αυτογνωσίας ανόητου, στην έλλειψη πραγματικού λόγου και γνώσης.

Τόσοι σφιγμένοι από αμηχανία γιοί, κόρες, εγγονοί, ανιψιοί που πιστεύουν ότι δικαιωματικά έχουν αναλάβει τις επιχειρήσεις των πατεράδων, θείων, παππούδων  τους, περιέφεραν από κανάλι σε κανάλι την αδιάφορη ύπαρξη τους σαν αχθοφόροι που λυγίζουν κάτω από το βάρος των μεγάλων ονομάτων τους, τα οποία αναγκάζονται να φέρουν.

Κανείς τους δεν είχε την στοιχειώδη λογική ( άλλωστε η κοινή λογική δεν είναι πάντοτε και τόσο κοινή) να συνειδητοποιήσει ότι η χρεωκοπία των πολιτικών κομμάτων, τα οποία κληρονόμησαν με τυμπανοκρουσίες από τους προγόνους τους, οφείλεται κυρίως στην αδυναμία των ιδίων να ανακαλύψουν τον πραγματικό κόσμο και να ακολουθήσουν τις ραγδαίες εξελίξεις του αιώνα μας.

Βαρετοί, νάρκισσοι, με ψεύτικα χαμόγελα και ξύλινο λόγο, συνοδευόμενοι από επαγγελματίες χειροκροτητές κέρδισαν κάποιες σέλφις για τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης τους και κάποια κολακευτικά σχόλια εκ μέρους των υπαλλήλων των γραφείων τους και έχασαν κατά κράτος την μάχη και τον πόλεμο.

Χάρισαν και αυτή την μάχη στον πρωθυπουργό της χώρας αδυνατώντας να παραβιάσουν ακόμη και ανοιχτές θύρες.

Αν και ηλικιακά, οι ίδιοι, πολύ πιο κοντά στις νεώτερες γενιές των ψηφοφόρων του τόπου, δεν μπόρεσαν να επηρεάσουν ούτε τους συνομήλικους τους αφού δεν είχαν τίποτε κοινό με τους νέους της Ελλάδας του σήμερα.

Σε κάποιες των περιπτώσεων επιστράτευσαν τους πατεράδες και τους παππούδες τους, νεκρούς ή νεκροζώντανους, για να διεκδικήσουν λίγη από την αίγλη τους (την οποίαν οι ίδιοι δεν διαθέτουν) και να αποδείξουν περίτρανα τα λόγια του Βολταίρου ότι          "όποιος δεν έχει προσόντα, έχει ανάγκη από προγόνους".

Δεν θα είχα τίποτε να χωρίσω μαζί τους και μπορεί να τους αντιμετώπιζα και με οίκτο, αν οι οργανισμοί που διοικούσαν ήταν τα μαγαζάκια ή οι επιχειρήσεις των πατεράδων τους και δεν ήταν οι πολιτικοί σχηματισμοί που θα έπρεπε να εκπροσωπούν την ελληνική αστική κοινωνία. Αν αυτοί οι οργανισμοί που κάποιοι, με αφέλεια ή πονηριά, τους εμπιστεύτηκαν, δεν ήταν στην πραγματικότητα τα εργαλεία για την προστασία των δικαιωμάτων της μεσαίας τάξης καθώς και για την παραγωγή σύγχρονης σκέψης και πολιτικής. Αν αυτοί οι οργανισμοί δεν αποτελούσαν σημείο αναφοράς για ένα τόσο μεγάλο και παραδοσιακό κομμάτι του λαού και της κοινωνίας μας.

Δυστυχώς, δεν θα μπορούσε να ζητήσει κανείς από κάποιους που ξέρουν τόσα λίγα για τα πραγματικά προβλήματα της χώρας, να οδηγήσουν την μεσαία τάξη στην εξυγίανση, τον εκσυγχρονισμό και την αναγκαία υπέρβαση που απαιτείται για να αλλάξουν φορείς και άνθρωποι εποχή και αιώνα.

Ούτε ακόμη θα μπορούσε να πείσει κανείς, αυτά τα γερασμένα μυαλά που κατοικούν σε νεανικά σώματα, ότι χωρίς άνοιγμα στην κοινωνία και ανανέωση τα μαγαζάκια των πατεράδων τους, τα οποία διοικούν με παλαιομοδίτικες μεθόδους, δεν έχουν καμιά προοπτική ανάκαμψης, όσες εμφανίσεις στα μέσα μαζικής επικοινωνίας και αν τους επιτρέψουν οι καναλάρχες να πραγματοποιήσουν και όσους βαρύγδουπους κενούς περιεχομένου λόγους ή δηλώσεις και αν εκφωνήσουν.

Αυτή η κατάρρευση των παραδοσιακών κομμάτων όμως δυστυχώς, δεν είναι καταστροφική μόνο για εκείνο το μεγάλο μέρος του αστικού κόσμου που τους εμπιστεύτηκε και το οποίο πρακτικά άφησαν μεσοπέλαγα, οργισμένο και φοβισμένο, χωρίς ελπίδα και χωρίς ουσιαστική εκπροσώπηση.

Αυτή η ανυπαρξία λόγου και θέσεων που παρουσιάζουν τα θλιβερά απομεινάρια ενός ξεπερασμένου παλαιοπολιτικού συστήματος είναι ταυτόχρονα όμως επικίνδυνη και για την ίδια την λειτουργία του συνόλου της πολιτικής ζωής της χώρας αφού αφήνει ανεξέλεγκτη την κάθε εξουσία κάνοντας  μεγάλο κακό και στην ίδια, την εκάστοτε, κυβέρνηση.

Πάντοτε, άλλωστε, η έλλειψη πραγματικής αντιπολίτευσης αποδυνάμωνε μία χώρα, στερώντας την από τους αναγκαίους εσωτερικούς μηχανισμούς ελέγχου της διακυβέρνησης, επιτρέποντας την γέννηση και γιγάντωση φαινομένων αλαζονείας και ισχυροποιώντας εκείνα τα αντιπαραγωγικά στοιχεία που βρίσκουν, ανεξέλεγκτα, πολύ εύκολα έτσι τις διόδους να παρεισφρήσουν μέσα στο σύστημα.

Η κάθε κυβέρνηση έχει ανάγκη από καλή αντιπολίτευση.

Η κάθε αντιπολίτευση έχει την υποχρέωση και το δικαίωμα να διενεργεί έλεγχο και κριτική στους εκάστοτε κυβερνώντες, προτείνοντας δημιουργικές προτάσεις που βοηθούν την πρόοδο κάθε τόπου, μέσα από την απαραίτητη δημιουργική σύνθεση.

Το μέλλον της χώρας μας περνάει μέσα από υγιείς συνεργασίες σε όλα τα επίπεδα.

Ιδιωτικός και δημόσιος τομέας για την παραγωγικότητα, αστικός και αγροτικός κόσμος για την ανασυγκρότηση, οραματιστές και εκτελεστικοί για την υλοποίηση, κυβέρνηση  και αντιπολίτευση για την στήριξη της επανεκκίνησης της χώρας.

Η κάθε επιτυχημένη κυβέρνηση κρύβει πίσω της μια υγιή και δημιουργική αντιπολίτευση.

Αν θέλουμε λοιπόν μια κυβέρνηση που θα μας πάει σταθερά και σίγουρα στην επόμενη εποχή, χρειαζόμαστε ταυτόχρονα, μια αντιπολίτευση με όραμα, ιδέες, προτάσεις και στρατηγική.

Σήμερα τέτοια αντιπολίτευση δεν υπάρχει.

Η Ελλάδα την έχει ανάγκη και όλοι οι παραγωγικοί φορείς έχουν την υποχρέωση να την δημιουργήσουν.