Πρότυπο εκπαιδευτικό παραγωγικό χωριό από το Δ.Ε.Κ.Α

Το Δίκτυο Επιχειρηματικότητας Καινοτομίας και Ανάπτυξης [ ... ]

Ειδήσεις
Με μεγάλη επιτυχία γιορτάστηκαν τα γενέθλια του Δ.Ε.Κ.Α

Το Δίκτυο Επιχειρηματικότητας Καινοτομίας και Ανάπτυξης [ ... ]

Ειδήσεις
Ένας χρόνος με το Δ.ΕΚ.Α. Ημερίδα για τον σχεδιασμό και την χρηματοδότηση υγιών αναπτυξιακών σχεδίων

  Στην προσπάθεια του να συνεισφέρει με όλες του τις δυνάμεις [ ... ]

Ειδήσεις
Εκδήλωση του Δ.Ε.Κ.Α για την ανάπτυξη και την καινοτομία

Εκδήλωση για την συμπλήρωση ενός χρόνου λειτουργίας του [ ... ]

Ειδήσεις
Ασφαλιστικό: Μια Απλή Μεταβατική Λύση

                              

Το μεγαλύτερο πρόβλημα [ ... ]

Ειδήσεις
Πρώτη στην αύξηση φόρων η Ελλάδα την τελευταία οκταετία σύμφωνα με τον ΟΟΣΑ

 

 

Το φορολογικό βάρος στην Ελλάδα αυξήθηκε το 2014 κατά [ ... ]

Ειδήσεις
Σύντομα αναμένεται συμφωνία μεταξύ Ελλάδας και Ε.Εγια τη δεύτερη λίστα προαπαιτούμενων

    Τη βεβαιότητά του ότι αν συνεχιστεί η υφιστάμενη καλή [ ... ]

Ειδήσεις
Δύο νέα  προγράμματα του ΟΑΕΔ ξεκινούν άμεσα

  Βγήκε η προκήρυξη του ΟΑΕΔ για δύο νέα προγράμματα

Ο Οργανισμός [ ... ]

Ειδήσεις
Διαγωνισμός νεοφυών επιχειρήσεων με ευκαιρίες για τους νικητές

    Η Επιτροπή Νεανικής Επιχειρηματικότητας του Δικτύου [ ... ]

Ειδήσεις
Μυστικό έγγραφο επιβεβαιώνει την σύσταση και εδραίωση του ISIS

 

 

του Πάνου Παναγιώτου

Ποιοι, πότε και πού ίδρυσαν τον [ ... ]

Ειδήσεις
G20: Υιοθέτησαν το σχέδιο κατά της φοροαποφυγής των πολυεθνικών

    Οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων (φώτο) της Ομάδας των [ ... ]

Ειδήσεις
Μουζάλας: Οποιαδήποτε χερσαία επέμβαση θα αυξήσει τους πρόσφυγες

 

 

"Δεν υπάρχει κίνδυνος να κατηγορηθεί η Αθήνα από τη στιγμή [ ... ]

Ειδήσεις
Άλλα άρθρα

Το κάθε αποφασιστικό πρώτο βήμα στο δρόμο της καινούργιας μέρας συνοδεύτηκε από άλλα μετέωρα. Κάποιες φορές το κάθε επόμενο βήμα είχε το αντίθετο πρόσημο και φορά του προηγούμενου οδηγώντας το ταξίδι μας σε πισωγυρίσματα και τον ενθουσιασμό μας αρχικά σε αμηχανία και στην συνέχεια σε απογοήτευση. Βέβαια ήμασταν όλοι εφοδιασμένοι με το κουράγιο και την υπομονή που προσφέρει απλόχερα η ελπίδα σε κείνους που πάντοτε κοιτάζουν προς τον ήλιο και δεν φοβούνται να τον βοηθήσουν να ανέβει ψηλά. Άλλωστε η δύναμη του δίκιου που μας συντρόφευε μαζί με το πάθος της αλήθειας και το όνειρο του χτισίματος ενός καλύτερου κόσμου κατάφερναν να συντηρούν το ηθικό μας ανεβασμένο ακόμη και κείνες τις ώρες που ο κόσμος έμοιαζε να μας γυρίζει στο σύνολό του την πλάτη.

Εμείς που είχαμε μάθει να ζούμε με το ένα μάτι στην δύση και το άλλο στην ανατολή μέσα σε λίγες μέρες στρέψαμε όλη μας την προσοχή στην Ευρώπη και ίσως να ξεχάσαμε να ασχοληθούμε με τα εντός του οίκου μας.

Βέβαια μια και το αποκλειστικό σχεδόν ενδιαφέρον και εκείνων που είχαν αναλάβει την ευθύνη των εξελίξεων στα μετόπισθεν ήταν επίσης στραμμένο στην δοκιμασία της Δύσης μάλλον δεν συνέβησαν αυτό το διάστημα και κοσμοϊστορικές αλλαγές στο εσωτερικό.

Το σίγουρο είναι ότι από τις λιγοστές σχετικά αλλαγές που σηματοδοτήθηκαν με αποφάσεις, που κάποιες φορές ακόμη και αντίθετες ήταν μεταξύ τους, ακόμη λιγότερες πήραν τον τελικό δρόμο της υλοποίησης.

Η αγωνία των κατοίκων της χώρας για τις άλλες τις αποφάσεις, εκείνες που παίρνονται μακριά από το χώμα που πατάμε, ήταν τόσο μεγάλη που δεν ξοδέψαν πολύ χρόνο για να ζυγίσουν τα υπέρ και τα κατά όσων καινούργιων μέτρων έπαιρναν οι καινούργιοι άνθρωποι που έχουν την ευθύνη μα και την υποχρέωση να διοικήσουν σωστά τον τόπο.

Τα νέα που έφταναν από την μεγάλη των μαχών που το πεδίο της μετακόμιζε από πρωτεύουσα σε πρωτεύουσα της Ευρώπης ήταν στην αρχή αισιόδοξα. Μετά από λίγο όμως πυκνά σύννεφα άρχιζαν να σκοτεινιάζουν τις ψυχές μας καθώς τα πράγματα έμοιαζαν να αλλάζουν σε βάρος μας. Όμως κι αυτά τα βαριά συναισθήματα δεν κράτησαν για πολύ και ο ενθουσιασμός και η απογοήτευση έδωσαν την θέση τους σε μια αμήχανη μετρημένη αγωνία. Το κρύο με τη ζέστη μάχονταν για την επικράτηση και το κορμί μας έσφιγγε και χαλάρωνε πολλές φορές ακόμη και μέσα στην ίδια μέρα.

Μέχρι που τα λόγια του άνδρα που είχε πάνω του το βαρύ φορτίο της νίκης στη μάχη ακούστηκαν στα αυτιά μας σαν ξυπνητήρι. Δεν ήταν σίγουρα θριαμβευτικά και δεν κατάφεραν να εξωραΐσουν τις καταστάσεις ούτε σκοπός τους πιστεύω ήταν ο εφησυχασμός τον οποίον ακολουθεί πάντοτε ο βαθύς ύπνος του δικαίου. Όμως μέσα από τα λόγια, ανάμεσα από τις φράσεις νιώσαμε όλοι ότι η μάχη των μαχών πλησιάζει στο τέλος της και ότι όπως σε όλες τις μάχες των ανθρώπων και των πατρίδων κάτι πρέπει να θυσιαστεί για να κερδηθεί κάτι άλλο ουσιαστικότερο.

Νιώσαμε όλοι μέσα από την ανάγνωση των λέξεων και των παύσεων ότι με όποιο τρόπο και να λήξει αυτός ο πόλεμος η επόμενη μέρα δεν θα χαρακτηρίζεται ούτε από συντρίμμια και θρήνους ούτε από λεωφόρους του θριάμβου και ροδοπέταλα. Ότι λίγο ως πολύ η καθημερινότητα επιστρέφει και το "άλλοθι" μας, αυτό της αγωνίας για την τύχη του τόπου, που μας έκανε λιγότερο δραστήριους και ενεργητικούς τους τελευταίες μήνες θα πρέπει γρήγορα να αντικατασταθεί από σκληρή δουλειά για να φτιάξουμε όλα αυτά που γκρεμίστηκαν πριν και κατά την διάρκεια του νυν υπέρ πάντων αγώνα.

Η μεγάλη μάχη μας κράτησε προσηλωμένους στο όραμα και μας διατηρεί ενωμένους.

Ήρθε η ώρα για άλλες μικρότερες μεν αλλά το ίδιο ζωτικής σημασίας μάχες.

Μάχες για την έκβαση των οποίων δεν θα ενημερωνόμαστε από τις εφημερίδες μια και θα συμμετέχουμε ενεργά οι ίδιοι.

Μάχες καθημερινές με τα αποτελέσματά τους να χρωματίζουν την καθημερινότητά μας και την ποιότητα της ζωής μας.

Μάχες για την επιβίωση, την πρόοδο, την ευημερία με μαχητές όλους μας.

Μάχες που η επιτυχημένη τους έκβαση θα βαραίνει αποκλειστικά τις δικές μας προσπάθειες.

Μάχες που το ντουφέκι του καθενός μας συμμετέχει αποφασιστικά και δεν υπάρχει χώρος και χρόνος για θεωρίες ούτε αποδιοπομπαίοι τράγοι για να φορτωθούν το ανάθεμα.

Αυτό άλλωστε θα είναι και το τελευταίο οχυρό για να κρατήσουμε την αξιοπρέπεια μας, την ίδια τη ζωή μας και το μέλλον μας. Και αυτό το τελευταίο οχυρό οφείλουμε να το φυλλάξουμε μόνοι μας και συνολικά αλλά και ατομικά.