Πρότυπο εκπαιδευτικό παραγωγικό χωριό από το Δ.Ε.Κ.Α

Το Δίκτυο Επιχειρηματικότητας Καινοτομίας και Ανάπτυξης [ ... ]

Ειδήσεις
Με μεγάλη επιτυχία γιορτάστηκαν τα γενέθλια του Δ.Ε.Κ.Α

Το Δίκτυο Επιχειρηματικότητας Καινοτομίας και Ανάπτυξης [ ... ]

Ειδήσεις
Ένας χρόνος με το Δ.ΕΚ.Α. Ημερίδα για τον σχεδιασμό και την χρηματοδότηση υγιών αναπτυξιακών σχεδίων

  Στην προσπάθεια του να συνεισφέρει με όλες του τις δυνάμεις [ ... ]

Ειδήσεις
Εκδήλωση του Δ.Ε.Κ.Α για την ανάπτυξη και την καινοτομία

Εκδήλωση για την συμπλήρωση ενός χρόνου λειτουργίας του [ ... ]

Ειδήσεις
Ασφαλιστικό: Μια Απλή Μεταβατική Λύση

                              

Το μεγαλύτερο πρόβλημα [ ... ]

Ειδήσεις
Πρώτη στην αύξηση φόρων η Ελλάδα την τελευταία οκταετία σύμφωνα με τον ΟΟΣΑ

 

 

Το φορολογικό βάρος στην Ελλάδα αυξήθηκε το 2014 κατά [ ... ]

Ειδήσεις
Σύντομα αναμένεται συμφωνία μεταξύ Ελλάδας και Ε.Εγια τη δεύτερη λίστα προαπαιτούμενων

    Τη βεβαιότητά του ότι αν συνεχιστεί η υφιστάμενη καλή [ ... ]

Ειδήσεις
Δύο νέα  προγράμματα του ΟΑΕΔ ξεκινούν άμεσα

  Βγήκε η προκήρυξη του ΟΑΕΔ για δύο νέα προγράμματα

Ο Οργανισμός [ ... ]

Ειδήσεις
Διαγωνισμός νεοφυών επιχειρήσεων με ευκαιρίες για τους νικητές

    Η Επιτροπή Νεανικής Επιχειρηματικότητας του Δικτύου [ ... ]

Ειδήσεις
Μυστικό έγγραφο επιβεβαιώνει την σύσταση και εδραίωση του ISIS

 

 

του Πάνου Παναγιώτου

Ποιοι, πότε και πού ίδρυσαν τον [ ... ]

Ειδήσεις
G20: Υιοθέτησαν το σχέδιο κατά της φοροαποφυγής των πολυεθνικών

    Οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων (φώτο) της Ομάδας των [ ... ]

Ειδήσεις
Μουζάλας: Οποιαδήποτε χερσαία επέμβαση θα αυξήσει τους πρόσφυγες

 

 

"Δεν υπάρχει κίνδυνος να κατηγορηθεί η Αθήνα από τη στιγμή [ ... ]

Ειδήσεις
Άλλα άρθρα

 

Ώρα ευθύνης για όλους

17-04-2015

Του Νίκου Παπαδάκου

Υπάρχει μία παροιμία η οποία περιγράφει τα χρονικά κρίσιμα σημεία της πορείας της ζωής. Τα σημεία εκείνα που για να προχωρήσει κανείς παραπέρα απαιτείται η λήψη σημαντικών αποφάσεων.

Η παροιμία αναφέρεται στην χρονική εκείνη στιγμή που τα προς διευθέτηση θέματα δεν μπορούν άλλο να ξεπεραστούν με αναβολές ούτε να επιλυθούν με ημίμετρα.
«Έφτασε ο κόμπος στο χτένι» λέει ο λαός μας και συνήθως αναφέρεται στις στιγμές που κάποιος καλείται να αντιμετωπίσει όλα εκείνα τα θέματα που απέφευγε στο παρελθόν. Κάποιες φορές από αναποφασιστικότητα, άλλες από αμέλεια, άλλες από την ελπίδα ότι θα επιλυθούν, μαγικά, από μόνα τους. Αλλά τις πιο πολλές φορές από τον φόβο του να αντιμετωπίσει τους άλλους και ακόμη περισσότερο από τον φόβο του να αντιμετωπίσει τον ίδιο του τον εαυτό.

Πιστεύω ότι όλοι μας έχουμε βρεθεί αρκετές φορές στην αντίστοιχη θέση και ο καθένας με τον τρόπο του αντιμετώπισε το πρόβλημά του όπως του ταίριαζε περισσότερο. Η μέθοδος του ενός διέφερε από την αντίστοιχη του άλλου. Τα αποτελέσματα των ενεργειών επίσης διέφεραν σημαντικά ανά περίπτωση και ανά άτομο. Ένα μόνο ήταν παρόμοιο σχεδόν στο σύνολο των περιπτώσεων. Ένας μόνο μπορεί να θεωρηθεί ο κοινός τόπος του συνόλου των ενεργειών όλων μας την αντίστοιχη στιγμή. Ότι η επόμενη της κρίσης μέρα δεν ήταν ποτέ ίδια με την προηγούμενη.

Οι εξελίξεις, για να αντιμετωπίσει ο καθένας την πραγματικότητα του, είχαν δρομολογηθεί. Κανείς πλέον δεν ζούσε στον φανταστικό κόσμο των ελπίδων του αλλά ούτε και στην τρομακτική κόλαση των φόβων του. Η αλήθεια του καθενός ήταν μπροστά του και οι δρόμοι που ανοίγονταν για να διαλέξει την πορεία του ήταν αληθινοί. Το που θα τον οδηγούσε ο καθένας, αβέβαιο.

Μπορεί στην τεράστια επιτυχία, μπορεί στην απόλυτη καταστροφή. Συνήθως βέβαια κάπου στη μέση, μια και όλα τα προβλήματα έχουν μία λύση που να ικανοποιεί τουλάχιστον μερικώς όλους τους εμπλεκόμενους.

Επίσης κάτι ακόμη είναι σχεδόν σίγουρο. Ότι η επόμενη της απόφασης μέρα είχε απελευθερώσει την ψυχή από το μεγαλύτερο βάρος του φόβου του άγνωστου που την ταλάνιζε μέχρι εκείνο το σημείο. Αυτές οι αποφάσεις ακολουθήθηκαν από συγκρούσεις ή συμβιβασμούς, από αποστασιοποιήσεις ή προσεγγίσεις. Κάποιες φορές οι αποφάσεις αποτέλεσαν το έναυσμα για να ξεκαθαρίσουν τα πράγματα. Άλλες φορές απλά αποφασίστηκε να ξεχαστούν. Σίγουρα πάντως αναγνωρίστηκε, σε αυτούς που πήραν την πρωτοβουλία, η διάθεση για την επίλυση των θεμάτων.

Σε μία τέτοια κρίσιμη στιγμή βρίσκεται και η χώρα μας σήμερα. Ο κόμπος (των προβλημάτων της) έχει φτάσει στο χτένι (της επίλυσής τους).
Η περίοδος των διαπραγματεύσεων μεταξύ ημών και των εταίρων μας, συνοδευόμενες άλλοτε από αντιθέσεις και άλλοτε από συνθέσεις, πλησιάζει στο τέλος της. Ο χρόνος που κερδήθηκε κατά την διάρκεια των δύο
τελευταίων μηνών αποτέλεσε καλό σύμμαχό μας στην προσπάθεια να υποστηρίξουμε την άποψη και να πείσουμε και τα πλέον καχύποπτα κέντρα ότι πρέπει να βγει η χώρα από το αδιέξοδο που την είχαν φέρει οι συνεχείς υποχωρήσεις. Όμως ο χρόνος αυτός στερεύει μέρα με τη μέρα, η περίοδος του αναγνωριστικού παιχνιδιού τελείωσε. Είναι η ώρα να κάνουμε το παιχνίδι που ξέρουμε και μπορούμε. Το παιχνίδι που μπορεί να μας εξασφαλίσει μια δυνατή άμυνα για την μεγαλύτερη θωράκιση στα μετόπισθεν ώστε να αποφύγουμε να κινδυνέψουμε από τις σποραδικές επιθέσεις των αντιπάλων - εταίρων.

Ταυτόχρονα όμως πρέπει να μας οδηγήσει, με σωστή οργάνωση και αποτελεσματική επιθετική γραμμή, στην επίτευξη των στόχων μας που είναι να βγούμε νικητές ή τουλάχιστον μη ηττημένοι από το γήπεδο των αντιπαραθέσεων. Όποιο και να είναι αυτό, το Eurogroup, τα θεσμικά όργανα, οι επιτροπές κλπ.

Κανείς όμως δεν νίκησε σε κανένα πεδίο δράσης όσο έμενε ταμπουρωμένος μέσα στην περιοχή του και έψαχνε δικαιολογίες για την μελλοντική του ήττα στο είδος του γηπέδου, στις καιρικές συνθήκες και στην διαιτησία.
Κανείς δεν έφυγε με ψηλά το κεφάλι από κανένα γήπεδο, νικητής ή μη, αν προηγουμένως δεν έδωσε την μάχη του αξιοποιώντας την τεχνική του, την αντοχή του και τις ικανότητες του στο μάξιμουμ.
Κανείς δεν εκτιμήθηκε και δεν εκτίμησε ούτε ο ίδιος το μέγεθος των δυνατοτήτων του αν δεν πολέμησε για την επιτυχία και βασίστηκε αποκλειστικά στην εύνοια των καιρών ή των διαιτητών.

Η χώρα και ο πολιτικός της κόσμος που την αντιπροσωπεύει και την εκπροσωπεί βρίσκεται στη μέση μίας αναμέτρησης, η έκβαση της οποίας θα σηματοδοτήσει την επόμενη μέρα της Ιστορίας μας.
Δεν πρόκειται για έναν φιλικό αγώνα που τα αποτελέσματά του θα καταχωρηθούν σε κάποιο τεφτέρι και θα βρει στο τέλος νικητές και νικημένους αγκαλιασμένους και προπονημένους για μια επόμενη σύγκρουση.
Από αυτόν τον αγώνα θα βγουν με ή χωρίς μέλλον οι επόμενες γενιές της Ελλάδας.

Επομένως σε αυτόν τον αγώνα, αφενός μεν δεν χωράνε ούτε κόλπα ούτε παλινωδίες, αφετέρου δε, σε αυτόν τον αγώνα οφείλουμε να συμμετέχουμε όλοι χωρίς καμία εξαίρεση. Δεν υπάρχει χώρος ούτε για κρυφά χαρτιά ούτε για εκ των υστέρων δηλώσεις όπως "σας τα έλεγα εγώ". Ότι έχουμε να πούμε και να κάνουμε ας το κάνουμε τώρα και ας το κάνουμε ενωμένοι.

Ο λαός της χώρας πρόσφατα εξέλεξε κυβέρνηση και αντιπολίτευση ψηφίζοντας στην συντριπτική του πλειοψηφία ότι επιθυμεί να πορευτούμε με αξιοπρέπεια στο δρόμο της Ευρώπης. Επομένως όλοι όσοι τιμήθηκαν με την προτίμηση των Ελλήνων, από τα μεγαλύτερα κόμματα μέχρι τα μικρότερα οφείλουν να λάβουν στα υπόψη τους αυτή την επιθυμία.
Ο ελληνικός λαός ζήτησε από την νέα κυβέρνηση να τηρήσει το πρόγραμμά της μέσα στην Ευρωπαϊκή προοπτική της χώρας. Το ίδιο ζήτησε και από τα υπόλοιπα κόμματα που έστειλε στην βουλή. Τους ζήτησε δηλαδή "ταῦτα δὲ ἔδει ποιῆσαι, κἀκεῖνα μὴ ἀφιέναι". Ότι ακριβώς δηλαδή έγραφε στο Ευαγγέλιο ο Ευαγγελιστής Λουκάς. Δηλαδή και τα προεκλογικά προγράμματα των κομμάτων πρέπει να τηρηθούν (τουλάχιστον στο μεγαλύτερο μέρος τους) αλλά και η Ευρωπαϊκή μας πορεία να μην διακινδυνεύσει.

Εννοείται ότι το να κρατά κανείς και την πίτα ολόκληρη και τον σκύλο χορτάτο, όσο ικανός και να είναι ο ηγέτης, είναι πολύ δύσκολο. Όμως ο ικανός και έντιμος άνθρωπος ξέρει να κουμαντάρει με δίκαιο τρόπο τις ένθεν κακείθεν υποχωρήσεις που υποχρεούται να κάνει με μοναδικό γνώμονα το καλύτερο τελικό αποτέλεσμα. Επιλέγει την ιεράρχηση των απαραίτητων ενεργειών του όχι με κριτήριο την ένταση από τις φωνές που ακούγονται δίπλα ή γύρω του, ούτε τις πιέσεις που θα προσπαθήσει να του ασκήσει για ίδιο όφελος ο κάθε ενδιαφερόμενος. Επιλέγει τον δρόμο που θα χαράξει και την πορεία που θα ακολουθήσει αρνούμενος ακόμη και να συνυπολογίσει το ατομικό του συμφέρον.

Είναι δεδομένο ότι κατά την διάρκεια των πολυποίκιλων, και πολλές φορές ευαίσθητων ενεργειών που γίνονται στον νυν υπέρ πάντων αγώνα, ενδέχεται να αδικηθούν κάποιοι, ενδέχεται να υποβαθμιστούν κάποιοι άλλοι. Το θέμα δεν είναι όμως το κατά πόσον το σύστημα που θα επιλεγεί για να μας χαρίσει την νίκη στον συγκεκριμένο αγώνα, ακολούθησε κατά γράμμα τον σχεδιασμό που έγινε από τα επιτελεία πριν από την έναρξη του.
Το θέμα δεν είναι καν το πόσοι και ποιοί θα ικανοποιηθούν αρχικά από τις αναγκαστικές επιλογές του σήμερα.

Την ώρα της ευθύνης η κάθε ικανή κυβέρνηση οφείλει να επιλέγει τον πλέον εφικτό δρόμο υλοποίησης των προγραμμάτων της μη θέτοντας σε κίνδυνο ζωτικές λειτουργίες μιας χώρας, και η κάθε ικανή αντιπολίτευση οφείλει να παραμερίζει (έστω και προσωρινά) τις όποιες μικρόψυχες συμπεριφορές και να στέκεται απέναντι στο ύψος των περιστάσεων.
Ούτε η επίλυση εσωτερικών προβλημάτων μέσα στα κόμματα, όσο δίκαια και αν είναι η αιτία που τα δημιουργεί, ούτε κάποιο πιθανό αρνητικό πολιτικό αντίκτυπο των ενεργειών που είναι να γίνουν, πρέπει να υπερεκτιμώνται σε κρίσιμα σημεία της Ιστορικής πορείας ενός λαού.

Άλλωστε, αν αυτή η μάχη χαθεί και βρεθούμε στο περιθώριο της Ευρώπης πολύ μικρό ρόλο θα παίζει το πόσο γρήγορα θα ικανοποιηθούν οι πολιτικές δεσμεύσεις των κομμάτων ή το πόσα ευρώ θα διαθέσει ανά κλάδο η κυβέρνηση (αν θα υπάρχει ευρώ). Ομοίως, ελάχιστα θα εξυπηρετεί και θα πείθει τον κάθε ψηφοφόρο της μείζονος αντιπολίτευσης το επιχείρημα ότι κατά την διάρκεια της δικής της (ιδιαίτερα συγκαταβατικής) θητείας, η Ευρώπη ενδεχομένως να μας χάιδευε τα αυτιά.

Η ώρα ευθύνης είναι για όλους.
Οι μεγάλοι ηγέτες κρίθηκαν και καταξιώθηκαν κυρίως (αν όχι αποκλειστικά) από τις αποφάσεις που πήραν την ώρα της μεγάλης ευθύνης.
Η αναγκαιότητα και η αποτελεσματικότητα των αποφάσεων τους στις περισσότερες των περιπτώσεων αναδείχθηκε σε χρόνους μεταγενέστερους της κρίσιμης ώρας.
Η πολιτική που άσκησαν τις κρίσιμες στιγμές αυτοί οι ηγέτες πολλές φορές λοιδορήθηκε και απαξιώθηκε, προσωρινά βέβαια, ακόμη και από ίδιους τους πολιτικούς τους φίλους.
Πλείστα παραδείγματα της σύγχρονης Ιστορίας το πιστοποιούν.
Όμως η δικαίωση των πράξεων αυτών των φωτισμένων ανθρώπων είναι η αιτία που μας δίνει σήμερα το δικαίωμα να αναπνέουμε ελεύθεροι και να μπορούμε ακόμη να ονειρευόμαστε.
Το να μπορέσει να σταθεί κανείς με καθαρό μυαλό απέναντι στις εξελίξεις δεν είναι εύκολο πράγμα.
Την θριαμβευτική, μετά βαΐων και κλάδων, είσοδο του Ιησού στην Ιερουσαλήμ ακολούθησε η σταύρωση. Το "ωσαννά" απέχει συχνά μόλις λίγες μέρες από το "άρον, άρον, σταύρωσον αυτόν". Όταν μάλιστα οι καλοθελητές που παρακινούν με σοφιστείες μέρος της κοινής γνώμης ενδιαφέρονται μόνο για τα μικροκομματικά τους συμφέροντα τότε ίσως η καταστροφή να περπατάει πλάι πλάι με την επιτυχία δυσκολεύοντας το έργο της ανάκαμψης.
Αλλά και τότε ο ηγέτης πρέπει να αφήνει όλες τις μικρότητες πίσω και να κοιτάζει μόνο μπροστά. Χωρίς απόκλιση από το έργο του να σώσει την παρτίδα.
Η ειδοποιός διαφορά μεταξύ των ηγετών και των απλών ανθρώπων έγκειται κυρίως στην δυνατότητα ιεράρχησης των προτεραιοτήτων όπως και στην τίμια και καθαρή ανάδειξη προς την κοινωνία την πραγματικής διάστασης των καταστάσεων.
Το να είναι κανείς ηγέτης είναι πρώτιστα ευθύνη παρά προνόμιο και η ποιότητα του ανδρός πρέπει να αποδεικνύεται διαρκώς όσο βαρύ και αν είναι το τίμημα.
Άραγε οι σημερινοί ηγέτες, σε όλο το κομματικό φάσμα της Βουλής και της κοινωνίας, θα σταθούν στο ύψος των περιστάσεων;
......... κοντός ψαλμός, αλληλούια.

Δημοσιεύτηκε στην Avgi.gr την 17-04-2015